http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php Ontmoetingsplaats over medische en gezondheids onderwerpen nl Sun, 20 May 2012 05:12:04 GMT vBulletin 60 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/images/002/misc/rss.jpg http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=315 Wed, 16 May 2012 06:37:19 GMT Dit is mijn eerste dag dat ik afbouw van de citalopram , ik merk al verschil ik ben onzettend misselijk :confused: wat een rot gevoel :( en hoofdpijn ook... maar dat zal er wel bij horen. Ik moet van de dokter een maand lang 10mg slikken en daarna om de dag totdat ik niks meer slik. Ik zal per... Dit is mijn eerste dag dat ik afbouw van de citalopram , ik merk al verschil ik ben onzettend misselijk :confused: wat een rot gevoel :( en hoofdpijn ook... maar dat zal er wel bij horen.

Ik moet van de dokter een maand lang 10mg slikken en daarna om de dag totdat ik niks meer slik. Ik zal per dag mijn ervaring bijhouden , dit ook voor mezelf zo dat ik kan terug lezen hoe het is gegaan!

Zie er wel tegen op , maar ik zal door zetten :D ]]> MartinGroningen http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=315 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=314 Tue, 08 May 2012 20:30:47 GMT wakker worden
even lijkt het weg
3 minuten, 4 maar nee, daar is het weer
de riem om mijn bovenlijf
de tintelingen in benen en voeten
de kou, de ellende was even weg
slapen, slapen, slapen is wat " helpt"
dan voel ik niets.
maar je wordt steeds wakker
omdat het moet.
wanneer zal ik weer eens blij wakker worden,
blij met een nieuwe dag?
Optimistisch in het begin, heel optimistisch
maar ik verlies het, en dat is iedere dag een strijd
een strijd om mijn optimisme niet ook nog kwijt te raken.
Ik WIL weer kunnen lopen, dansen springen,
dat is toch niet teveel gevraagd. ]]> shelara http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=314 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=313 Sat, 05 May 2012 09:41:18 GMT vandaag de uitslag verwerken ,borstbeenontsteking , lupusopstoot , maag en slokdarmontsteking :mad: oorsuisen waar ge zot van word , en darmobstructie , reuma ,veel pijn en mag de moed niet verliezen zei de dokter pffff vandaag de uitslag verwerken ,borstbeenontsteking , lupusopstoot , maag en slokdarmontsteking :mad: oorsuisen waar ge zot van word , en darmobstructie , reuma ,veel pijn en mag de moed niet verliezen zei de dokter pffff ]]> erikmireille http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=313 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=309 Tue, 17 Apr 2012 06:50:58 GMT Sinds jaren heb ik een kleine zaadlozing , nu wij plannen hebben om een kindje te maken , kan dit een probleem worden . Wie weet er de oorzaak en een oplossing voor dit ernstig probleem Groetjes Sinds jaren heb ik een kleine zaadlozing , nu wij plannen hebben om een kindje te maken , kan dit een probleem worden .
Wie weet er de oorzaak en een oplossing voor dit ernstig probleem

Groetjes ]]> Everaerts http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=309 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=307 Sun, 08 Apr 2012 07:06:46 GMT Het kaarsje , Bron van licht en warmte, symbool van al onze gedachten en vragen . Ontstoken met veel liefde, verstuurd over alle grenzen heen, bestemd voor de ander die wij beminnen . Drager van de stille kracht, Het kaarsje ,

Bron van licht en warmte,
symbool van al onze gedachten en vragen .

Ontstoken met veel liefde,
verstuurd over alle grenzen heen,
bestemd voor de ander die wij beminnen .

Drager van de stille kracht,
ontvangen als helende aanwezigheid .
Sterkend in moeilijke tijden,
hen die in stilte lijden .
Vreugdevol ervaren te weten niet alleen te zijn .

Gedachten aan wie zijn heen gegaan .

Vreugde voor wie komen gaat .
Feestelijk gebaar ,
op menig tafel van gezellig samen zijn .

Vandaag steekt Hij dat kaarsje aan .
Stuurt ons ..Zijn licht .. Zijn warmte .. Zijn liefde .

Bevrijding van ons aardse bestaan .
Verlichting op onze weg , die nog is te gaan .
Ons Pasen wanneer ook wij heen zullen gaan !

Aan ieder 'n Zalig Pasen .... ]]> Raimun http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=307 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=306 Thu, 22 Mar 2012 08:15:56 GMT Na de geboorte van mijn kinderen ging het niet zo goed met mij. Ik bleef me down en depressief voelen terwijl ik juist op de roze wolk moest zitten met twee van die schatten om me heen. Na bezoek aan de huisarts adviseerde hij mij antidepressiva. Dit voelde in de eerste instantie niet goed en ik... Na de geboorte van mijn kinderen ging het niet zo goed met mij. Ik bleef me down en depressief voelen terwijl ik juist op de roze wolk moest zitten met twee van die schatten om me heen. Na bezoek aan de huisarts adviseerde hij mij antidepressiva. Dit voelde in de eerste instantie niet goed en ik sprak hem daarop aan. zijn antwoord was: “Kijk eerst wat je voelt MET het medicijn en je kunt er altijd nog vanaf, je MOET je gewoon nu goed voelen nu de kinderen zo klein zijn”.
Met die informatie ben ik gaan slikken nog steeds met een dubbel gevoel. Wat doet die troep met je hersenen, met het lichaam, het is toch een kunstmatig iets….. etc.

Ik voelde me inderdaad beter, maakte van kleine problemen geen grote meer. Ik werd rustiger, ik sliep beter en na een jaar wilde ik gaan afbouwen. Maar…………toen kwam de ellende pas!!!

Het leek allemaal veel erger dan te voren. Steeds als ik begon te minderen kwam ik in een flinke depressie. Na rondvragen kreeg ik soms te horen: “je zal het stofje in het medicijn misschien wel nodig hebben”, tot ik dat op een gegeven moment maar ben gaan geloven, iedere poging van stoppen mislukte.

Zo heb ik 15 jaar lang het medicijn geslikt. Ik kon niet meer huilen, maar ook niet lachen, ik was sloom overdags en kwam 30 kilo aan! Ik was nog nooit eerder dik geweest en meestal best actief en energiek. Ik wist niet beter of dit hoorde nu bij mij, misschien omdat ik ouder werd???

Op een dag kwam ik in aanraking met iemand die met natuurlijke producten werkte. Deze man werd helemaal link toen hij mijn verhaal hoorde en hij verzekerde mij dat hij mij van die troep kon afhelpen en me weer beter te laten voelen maar ik moest precies innemen dat wat hij voorstelde.
Ik vertrouwde deze man direct dat hij wel eens gelijk kon hebben. Het heeft namelijk nooit goed gevoeld om wat kunstmatigs in mijn lichaam te stoppen en als er uit de natuur de juiste voeding gehaald kon worden met hetzelfde resultaat, dat zou geweldig zijn!!!
Het afbouwen gaf eerder problemen dus eigenlijk wilde ik er zo vlug mogelijk vanaf en…………ik ben in 1 keer gestopt maar liet het mijn omgeving weten. Mocht het niet gaan en zou ik helemaal instorten, dan wisten ze waarom, Ik zou dan gewoon weer het medicijn hebben opgepakt.

10 dagen lang was ik na het abrupt stoppen van dat medicijn huilerig, down en bang. Vooral bang dat ik me nooit meer beter zou voelen. Dat ik zou instorten. Helemaal vertrouwen dat het goed zou komen had ik ook niet meer toen ik me zo voelde.

Ik nam nu pure Aloe Vera drank iedere dag om mijn lichaam te ontgiften. Daarbij een hele goede visolie van vissen uit de schoonste zee en speciale vitamines daaraan toegevoegd, en…de Maca tabletten dat wat een libido verhoger is maar zeker ook wat met het zenuwen gestel doet.

Na 10 dagen begon ik me steeds beter te voelen hoewel nog wel een beetje onrust. Het was alsof ik het gif gewoon uit mijn lichaam voelde verdwijnen. Ik krabbelde van een heel diep dal op en het was of ik een hele andere wereld om me heen zag. Ik kreeg ook energie die ik jaren lang niet meer gevoeld had. Ik hoefde niet meer te liggen op de dag en begon automatisch zelfs af te vallen. Mijn lichaam en mijn huid begon er beter uit te zien en ik voelde me zelfs blij!!! Langzaam aan verdween ook de onrust. Ik Kreeg weer zelfvertrouwen en ik was echt gelukkig en…………….vooral dolgelukkig dat ik na 15 jaar TOCH van het medicijn ben afgekomen.

Dit was een heel uniek punt in mijn leven. Ik viel in korte tijd 25 kilo af! Als ik dit toch eens van te voren wist was ik hier allang aan begonnen! Ik was de aanrader zo ongelooflijk dankbaar dat hij mij dit had aanbevolen! Ik hoorde altijd wel dat goede vitamines belangrijk zijn om je goed te voelen maar toch deed ik er nooit iets mee.


Aloe Vera is de eeuwenoude geneeskrachtigste plant ter wereld wat vroeger al als medicijn plant werd gebruikt. Het ontgift, geneest, heelt wonden, haalt bij brandwonden het brand eruit, zit bordenvol vitamines en mineralen en je krijgt er een enorme energie boost van! Het houd het maag/darm stelsel in balans. Na 3 maanden dit tot je te nemen zijn de darmen weer schoon en is het lichaam helemaal gereinigd, wat bij mensen met eerdere huidproblemen ook vaak te zien is.

Door mijn eigen ervaring ben ik verder gaan studeren, volg ik nu 2 jaar trainingen en studies zowel hier in Nederland als 1 keer per jaar in buitenland. Ik geef graag informatie bijeenkomsten en workshops op het gebied van zowel geestelijke als lichamelijke en geestelijke gezondheid om andere de ogen te laten openen. Er zijn al vele mensen zich anders gaan voelen en dat geeft mij ook weer een goed gevoel. Zo werk ik met veel plezier dat niet voelt als werk. Want de druk van een baas boven me kon ik nooit zo goed tegen.

2 vliegen in 1 klap dus voor mij wat mijn leven heeft veranderd en voel dat dit moois op mijn pad is gekomen, niet alleen om wat het bij mij heeft gedaan maar vooral andere te laten weten hoe belangrijk het is om gezond te leven. Het heeft mijn leven totaal veranderd en of andere dit ook zullen ervaren, dat kun je alleen maar zelf weten door het gewoon eens uit te proberen.
Begin ook eens met het reinigen van je lichaam je zult het zelf merken. We hebben een “niet goed, geld terug binnen 30 dagen” garantie….daar wordt nauwelijks gebruik van gemaakt, dat zegt al genoeg.

Natuurlijke voeding gaat nu eenmaal boven kunstmatige giftige stoffen……Dat weet iedereen, maar niet iedereen wil daarnaar nu nog naar luisteren net als ik eens dat ook eerder nog niet deed. Ik deel dit graag met andere voor het misschien straks te laat is. Nu WEET ik het…….je VOELT je er gewoon ECHT beter en rustiger door, actiever en je valt ook nog eens af (als je niet te gekke dingen blijft eten).

Ik wil hier best eens met een groepje mensen over praten, kunnen we elkaar stimuleren met goed voeding of eventueel recepten uitwisselen en samen bewegen? Ik noem maar wat.

Bel of mail voor vragen of meer informatie naar:
Marianne Bijster
Tel 023-5379634 Mobiel 06-139 893 84
Healthforver@live.nl ]]> Marianne Bijster http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=306 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=304 Wed, 15 Feb 2012 14:39:57 GMT Soms heb je van die dagen dat al je gezondheidsperikelen je over het hoofd groeien; de ellendige pijnen van een kapotte rug, de zeurende fibromyalgie in mijn gewrichten en de drukkende depressie. Blijven liggen wil ik niet en om op te staan heb ik niet de puf; straks als ik mijn kleine meid moet... Soms heb je van die dagen dat al je gezondheidsperikelen je over het hoofd groeien; de ellendige pijnen van een kapotte rug, de zeurende fibromyalgie in mijn gewrichten en de drukkende depressie.
Blijven liggen wil ik niet en om op te staan heb ik niet de puf; straks als ik mijn kleine meid moet ophalen van school, dan ga ik eruit. Maar nu .... wat moet ik nu? ]]> ganzeveder http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=304 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=303 Fri, 20 Jan 2012 08:09:11 GMT ik ben al ander half week bezig met afvallen met shakes en het gaat heel goed ik was na 5 dagen al 4.6 afgevallen maandag ga ik weer wegen en ben heel erg benieuwd alleen is het wel moeilijk ma ik moe wel vorge week moest ik na de ziekenhuis toe me bloeddruk was veel te hoog . en heb er nu pillen... ik ben al ander half week bezig met afvallen met shakes en het gaat heel goed ik was na 5 dagen al 4.6 afgevallen maandag ga ik weer wegen en ben heel erg benieuwd alleen is het wel moeilijk ma ik moe wel vorge week moest ik na de ziekenhuis toe me bloeddruk was veel te hoog . en heb er nu pillen voor gekregen .
ik ben goed gemotieveerd nu en ik blijf me best doen als andere het kunnen kan ik het ok aan ]]> Rachelllll http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=303 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=302 Thu, 19 Jan 2012 07:06:49 GMT Ik ben incontinent en draag incontinentie materiaal zeg maar luiers. Na een lang medisch onderzoek is dit de beste oplossing (die bij mij past) zijn er meer vrouwen net asl ik die meer a hier meer ervaring mee hebben en b ook meer gevoelens mee hebben Ik ben incontinent en draag incontinentie materiaal zeg maar luiers. Na een lang medisch onderzoek is dit de beste oplossing (die bij mij past) zijn er meer vrouwen net asl ik die meer a hier meer ervaring mee hebben en b ook meer gevoelens mee hebben ]]> abIvy http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=302 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=300 Fri, 09 Dec 2011 21:51:36 GMT Haha, of je wordt op je werk flink voor schut gezet. Ik ga zoals gewoonlijk op vrijdag werken. Maar ik ben nogal duizelig en heb dus moeite met opstaan en gaan zitten. Wat niet erg handig is als je in een supermarkt werkt. Ik mezelf groot houdend en dapper doorgegaan, ook als het zwart wordt voor... Haha, of je wordt op je werk flink voor schut gezet. Ik ga zoals gewoonlijk op vrijdag werken. Maar ik ben nogal duizelig en heb dus moeite met opstaan en gaan zitten. Wat niet erg handig is als je in een supermarkt werkt. Ik mezelf groot houdend en dapper doorgegaan, ook als het zwart wordt voor m'n ogen en als ik aan het rek moet grijpen om niet om te vallen. Evenlater kom ik bij een jongen, Brian, in de rij. Hij is de hele tijd moppen aan het vertellen en op een gegeven moment is er een mop, een hele verkeerde racsistische mop, die ik hier dus niet op gaat zetten. Maar het ging in ieder geval over een terrorist, en ik snap de mop dus niet. Brian ziet dat ik een beetje moeilijk kijk en ik zeg, ik ken die vent niet eens. Oeps, want hij is echt super vaak in het nieuws geweest. Evenlater weet ik niet meer hoe hij heet, vervolgens vraagt Brian wie die vent is, ik weet het niet meer en ga het aan een collega vragen, die mij dus ook al uit lacht. Om 7 uur ben ik klaar en heeft de rest pauze in de kantine, zijn we met een man of 10/15. Hoor ik van alle kanten dat het echt slecht is dat ik niet weet wie die vent is en zo allemaal, haha, wel grappig, maar echt zoooooo dom. Volgensmij ga ik dit nog lang aanhoren, ow ja, ik moest maar mee doen met Dames in de dop van Brian. Maar goed, al met al was het een leuke avond, vooral omdat mijn baas er niet was. ]]> chick http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=300 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=299 Tue, 06 Dec 2011 18:59:47 GMT Eindelijk bijna 16! M'n leven gaat nu beginnen, ik kan uitgaan, zuipen, alles wat ik wil! Dat is wat de meeste mensen zullen denken. Het liefst zou ik de aankomende 10 jaar over willen slaan. Ik wil niet feesten en zuipen, ik wil niet door iedereen uitgenodigd worden om mee te gaan, ik wil niet te horen krijgen dat je bijna 16 bent en dat het leven dan gaat beginnen. Natuurlijk zou ik het liefst dag en nacht willen feesten! Maar dat gaat helaas niet. Ik zit met een allergie, parfumallergie om precies te zijn. Ik kan niet meer feesten, ik kan niet meer om iedereen heen hangen, ik kan niet meer lekker ruiken. Nee, ik wil geen 16 zijn. Waarschijnlijk zul je het niet begrijpen, wie wil er nu niet uitgaan? Ik dus, omdat ik weet wat de consequenties zijn. Opgezwollen huid dat jeukt en schrijnt, verlaagde bloeddruk, duizeligheid en flauwvallen. En dat dan minimaal 2 weken aanhoudend. Nee, voor mij begint het leven niet met de 16, bij mij is het leven eventjes geëindigd, totdat ik oud genoeg ben om m'n eigen huis te hebben en niet meer naar ieder feest ga. Laat mij de 16 maar overslaan... ]]> chick http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=299 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=298 Tue, 29 Nov 2011 18:06:28 GMT Aan de ene kant kan ik iedere dag uitslapen, ben ik verwend… ik vind het heerlijk dat de wekker niet gaat. Maar al gauw na een half uur denk ik, en nu? Ik heb het gevoel dat ik geen enkele slaap heb gehad, dat mijn rust tot niets heeft geleid. Ik slaap, heb mijn leven moeten opgeven en nog krijg ik... Aan de ene kant kan ik iedere dag uitslapen, ben ik verwend… ik vind het heerlijk dat de wekker niet gaat. Maar al gauw na een half uur denk ik, en nu? Ik heb het gevoel dat ik geen enkele slaap heb gehad, dat mijn rust tot niets heeft geleid. Ik slaap, heb mijn leven moeten opgeven en nog krijg ik er niets voor terug.

Vandaag wilde ik schilderen, sporten en naar een buurtbijeenkomst gaan. Ook wilde ik reageren op een brief uit the USA in verband met mijn vrijwillige opgave voor wetenschappelijk onderzoek op het gebied van Chronic Fatique Syndrome. Het is onzeker of ik verzekerd daar aanwezig kan zijn, ik wilde uitzoeken hoe dit in elkaar zit. Maar er is niets van terecht gekomen, misschien vanavond. En dan nog stapelt mijn andere lijst op. Mijn lijst met ambities, sollicitaties, het opknappen van mijn huis, het werken en sparen voor een reis naar elders.

Hoe kan ik mijn leven verwezenlijken als mijn lichaam steeds tegenwerkt. Ik ben niet uitgegaan, eet gezond, heb veel geslapen en rust gehouden. Maar daarvoor krijg ik geen cadeau, het cadeau om me normaal te voelen, als ik tenminste nog weet hoe dat voelt.

Ik geef toe, ik heb het vaak zelf verpest, door over mijn grenzen te gaan. Gewoon uitgaan, voelde ik me niet fit? Dan regelde ik mijn eigen medicatie wel in een kroegje of in een steeg. Daarna was ik dan een week of meerdere weken ziek, bedlegerig en overladen door schuldgevoel.
Nu, nu ik voor mezelf zorg voel ik me nog steeds slecht, dus wat is goed en wat is eigenlijk slecht? Sinds ik niet meer uitga hoor ik niets meer van ‘vrienden’ en kennissen. Ik voel me vaak alleen, maar om mezelf te troosten kan ik in ieder geval mezelf nog voorhouden dat dit geen echte vrienden waren. Maar goed, ik had het gevoel dat ik ergens bij hoorde. In ieder geval dat ik nog iets voorstelde, een beetje ego geeft me dan een zelfbevredigend gevoel. Nu doe ik dat met een broodje pure hagelslag teveel.

Het is eenzaam hier, gevangen in dit lichaam dat niet vooruit wil. Ik mis al 10 jaar van mijn leven, wil ze graag inhalen, maar zoals het er nu uitziet moet ik er nog heel wat inleveren. Ik vraag mij af wanneer mijn leven begint. En soms denk ik dat het spoedig zal eindigen. Deze gedachte heeft mij zelfs tot daden gedreven die ik als kind zijnde nooit voor ogen had. Maar het gevoel dat ik toen had, de energie en het ‘normaal’ zijn kan ik me helaas niet meer voor de geest halen.

Aan de ene kant streef ik naar het leven met nepvrienden en mezelf vermaken met mensen, gewoon erop uit gaan. Maar ik streef ook naar rust, op een manier van structuur, een baan, een salaris, in ieder geval mogelijkheden. De mogelijkheden zie ik sommige dagen wel, maar deze zijn met een dag weer weggeveegd. Een of twee dagen later pak ik ze weer op, maar ook dit is een listige motivatie omdat ik er niet volledig in kan geloven. Ik wil het wel, maar weet gewoon niet of mijn lichaam wil! Of de ziekte ME me weer vloert zodra ik mijn best doe.

Ik begrijp het dat je lichaam gestraft wordt na een avondje doorzakken, maar ook na het naleven van een goede gezondheid? Dat begrijp ik niet! En dat frustreert me zo enorm. Hoe moeten andere mensen me dan ook geloven. Dokters die me wegsturen, het UWV dat mijn ‘subjectieve’ ziektegevoel niet serieus neemt. En dan zelfs vriendinnen die steeds verder weg zijn en er niet op ingaan als ik er iets over vertel.

Ik heb mijn vriend, huis; mijn eindelijk verdiende veilige haven moeten verlaten voor ME. ME staat voor mij als Meedogenloze Eeuwige straf. Alsof ik hiervoor een oneerlijk leven heb geleefd en daarvoor nu gestraft wordt. Alsof karma me iets wil vertellen, want daar geloof ik dan wel heilig in. Maar dan klopt het juist niet en dat verward me nog meer. Ik heb een nare jeugd gehad, zware puberteit en ben alleen alles gaan opbouwen voor mezelf zodat ik mezelf zou kunnen onderhouden omdat ik er al vroeg alleen voor stond. Zoveel tegenslagen gehad en ze lijken niet op te houden, terwijl ik een hekel heb aan slachtofferschap; synoniem voor mijn moeder.

Soms denk ik dat een nieuw leven mij geneest, het mysterieuze virus misschien zomaar ineens verdwijnt of dat er eindelijk een oorzaak of geneesmiddel is dat me verder helpt naar gezondheid toe. Ik heb geen duidelijke ziekte, maar ik moet een manier vinden om hiermee te leven. Dat zou ik graag willen, maar dan heb ik tenminste iets van duidelijkheid nodig. Zodat ik weet dat ik werk aan mijn gezondheid, nu probeer ik allerlei manieren uit en het resultaat is hetzelfde. Er komt geen nieuws aan het licht, geen verbetering, geen enkele verandering.

Soms den ik ook dat alle geneesmiddelen misschien ook nog eens een averechts effect hebben op langer termijn. Maar zonder ze, dat zie ik ook niet zitten. Dat betekent: niet slapen, niet kunnen lopen, het huishouden verloederen en zwaar depressief worden met uiteindelijk een opname in een psychiatrisch ziekenhuis waar ze niets met me kunnen of misschien wel de dood.

Er is gewoonweg geen oplossing voorhanden en niemand die me helpt. Ik ben de enige die mezelf kan helpen. Dat vergt veel, bergen doorzettingsvermogen en al veel energie om mezelf positief te houden in deze neerwaartse spiraal die niet ophoudt. Tenminste dat is zoals ik het nu ervaar, ik hoop natuurlijk dat er een lichtje is aan het einde van deze lange donkere en kille tunnel.

De wanhoop is zo erg dat ik hoop dat iemand me oppakt, een arts of desnoods een alien die me gebruikt als proefmonster, probeer alles maar op me uit! Dan heb ik tenminste een functie en een doel voor ogen. Niet dat ik geen doel voor ogen heb, maar omdat ik mijn doel niet kan halen. Overal liggen punaises op de grond terwijl ik er met blote voeten overheen moet, ik loop door de zee tegen de onderstroom in en ik sluit me iedere dag aan op de oplader, maar mijn accu blijft leeg. Is er een nieuwe accu? Een nieuwe binnenkant voor me? Hallo?! Ik weet het antwoord, er bestaat geen resetknop en ik kan dit leven niet opnieuw leven, er bestaan nog geen tijdsmachines die je terug brengen naar je jeugd. Maar hopen mag altijd, helaas heb ik daar nu een andere associatie bij.
Hoop doet leven, zegt men. Ja, dat zal. Dan moet de overheid die hoop niet wegnemen, dan moet mijn eigen huisarts me niet huilend de deur uitzetten met een grijns op zijn gezicht. Mensen denken dat ik toneel speel, ik zie er immers normaal uit. Hoe moet ik nog vaker duidelijk maken dat ik echt ziek ben, dat ik geen toneel speel. Anders was ik wel naar de toneelacademie gegaan en waarschijnlijk cum laude geslaagd. Het enige toneelspel dat ik ken is me normaal gedragen zodat het niet opvalt dat ik me slecht voel. Dat is me aangeleerd door de huisartsen in mijn verleden, omdat er niets mis met mij was volgens hen.

Ik heb mezelf vaak een spiegel voorgehouden om te kijken of ik het me echt niet inbeeld, of ik niet gewoon kan doen of er niets is, gewoon doorgaan. Dat deden mensen in oorlogen ook, zij waren ook moe om te strijden en overleefden een hongersnood in hartje winter. Wie ben ik dan, watje, wat stelt het nou voor om als een bevoorrecht mens te leven. Nu dat weet ik immers wel, veel! Gezondheid is alles, bepaalt alles en stuurt alles. Als je het niet hebt weet je wat je mist hoor. Geld maakt gelukkig, ow zo gelukkig! Snapt u ook al niets van wat ik net heb geschreven? Nou, dan zitten we geheel op een lijn hoor. Zo, dat moest ik even kwijt. ]]> Jilly http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=298 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=297 Mon, 07 Nov 2011 15:34:59 GMT Beste Leontien,

Ik zoek momenteel niets, 't is alleen interessen.
Groetjes,
Dreeke. ]]> Dreeke http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=297 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=296 Tue, 20 Sep 2011 12:17:20 GMT Ik heb dus een héél vervelende hoest waarvan de oorzaak moeilijk te achterhalen is. Ik heb al medicatie gekregen tegen allergie, voor sinusitis, om te kalmeren, reflux, astma. Maar toch gaat het niet over. Gisteren ben ik bij de huisarts geweest en heb hem gevraagd om het nog eens grondig te laten... Ik heb dus een héél vervelende hoest waarvan de oorzaak moeilijk te achterhalen is. Ik heb al medicatie gekregen tegen allergie, voor sinusitis, om te kalmeren, reflux, astma. Maar toch gaat het niet over.
Gisteren ben ik bij de huisarts geweest en heb hem gevraagd om het nog eens grondig te laten onderzoeken want ik durf bijna niet meer buiten te komen. Iedereen zegt constant: heb je een verkoudheid, drink een glas water, neem een snoepje. Maar als ik een paar snoepjes per dag eet, dan krijg ik slijmen en hoest ik nog meer.
Momenteel neem ik dus: Inuvair (3x2pufs/dag); Balsoclase Antitussivum siroop (3x/dag 1 splp) en Acedicone (1 voor het slapengaan). En volgende week nog eens een longfoto laten nemen.
Ben benieuwd of ik nu resultaat zal hebben.:confused: ]]> anjavd1 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=296 http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=295 Sat, 30 Jul 2011 09:26:33 GMT :confused:Ik heb vandaag weer veel last van mijn benen en ben radeloos. Ik heb voor mijn hernia vier blokkade`s gehad zonder sucses en volgens de neuroloog heb ik ook een versleten heup. Ik ben nu al 12 kilo afgevallen en ja ik weet dat er nog meer af moet maar het geeft niet zoveel stimulans om... :confused:Ik heb vandaag weer veel last van mijn benen en ben radeloos. Ik heb voor mijn hernia vier blokkade`s gehad zonder sucses en volgens de neuroloog heb ik ook een versleten heup. Ik ben nu al 12 kilo afgevallen en ja ik weet dat er nog meer af moet maar het geeft niet zoveel stimulans om door te gaan als de pijn niet minder wordt. Ik heb morfineplijsters 5mg, arcoxia 60mg en lyrica60mg maar het helpt allemaal geen bal en weet het zo langzamerhand niet meer wat ik nog kan doen. Ik werk in de zorg wat ik heel fijn vind maar de pijn is bijna niet meer te verbergen. ]]> margje http://www.nationaalgezondheidsforum.nl/blog.php?b=295